|
|
Martha Argerich, Nikita Magaloff
Fryderyk Chopin 7 - Polonezy 1 (CD + książka)
|
płyta nowa
|
|
w folii
|
|
oryginał
|
|
gwarancja
|
|
opis:
|
Owe mistrzostwo zmaterializowało się w ośmiu zaledwie polonezach, które kompozytor uznał za godne wydania, opublikował za życia i oznaczył numerami opusowymi.
Są wśród nich polonezy melancholijne, o nastroju zbliżonym do tych, jakie pisali kompozytorzy należący do pokolenia nauczycieli Frederyka. Są też heroiczne - ich formę i
przesłanie ukształtował i doprowadził do doskonałości właśnie Chopin. Rację ma Mieczysław Tomaszewski, pisząc, że "każdy z siedmiu polonezów Chopina dojrzałego (...) ma
charakter odrębny i niepowtarzalny."
W Polonezie fis-moll op. 44, pisze Mieczysław Tomaszewski, idiom rycersko-szlachecki został połączony z ludowym, a zarazem ekspresja heroiczna z idylliczną. Jim Samson dostrzega
tu kwintesencję ducha polskiego.
Na płycie znajdują się:
Polonezy 1
W interpretacji Marthy Argerich:
Nr 463 060-2 (463 062-2) Czas: 13.30
Andante spianato & Wielki Polonez Es-dur op. 22
Nr 456 762 (box)
Czas: 61.00
oraz Nikity Magaloffa:
2 Polonezy op. 26,
2 Polonezy op. 40,
Polonez op. 44,
Polonez op. 53, P
olonez-Fantazja op. 61
Czas całkowity: 75.30
Martha Argerich - laureatka I nagrody VII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (1965). Martha Argerich po raz pierwszy wystąpiła w wieku
czterech lat. Następnie przez pięć lat uczyła się gry fortepianowej u Vincenza Scaramuzzy w rodzinnym mieście. Jako tzw. "cudowne dziecko" grała przed występującymi w Buenos
Aires sławnymi pianistami Arrauem, Backhausem, Giesekingiem, Guldą i Arturem Rubinsteinem. Po przeniesieniu się wraz z rodzicami do Europy, przez dwa lata była uczennicą
Friedricha Guldy w Wiedniu i Salzburgu (1955-1957). W 1957 roku Martha Argerich uczestniczyła w dwóch międzynarodowych konkursach pianistycznych, których została zwyciężczynią:
im. Busoniego w Bolzano - I nagroda (wrzesień) i Wykonawstwa Muzycznego w Genewie - I nagroda (październik). Siedem lat później tryumfowała na Konkursie Chopinowskim w Warszawie
(1965), zdobywając również I nagrodę oraz nagrodę specjalną Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków. Ponadto otrzymała wówczas wiele nagród pozaregulaminowych z różnych
stron świata, które napłynęły do Warszawy na wieść o jej sukcesie.
Od tego momentu rozpoczęła się fantastyczna międzynarodowa kariera pianistyczna Marthy Argerich. Pianistka koncertowała niemal we wszystkich państwach świata z najwspanialszymi
dyrygentami i największymi orkiestrami. Bogaty repertuar pianistki obejmuje utwory fortepianowe wszystkich epok i stylów oraz dzieła kameralne różnych gatunków.
Nikita Magaloff (Magalaszwili) - urodził się w rodzinie gruzińsko-rosyjskiej; matka i wuj byli pianistami-amatorami. Do przyjaciół rodziny należeli m.in. Rachmaninow, Prokofiew
i szczególnie Aleksander Siloti. W 1918 Magaloff wraz z rodzicami wyjechał z Rosji do Finlandii, w 1922 przeniósł się do Paryża, gdzie studiował w Konserwatorium Paryskim w
klasie Isidore'a Philippa; uczelnię ukończył w 1929 zdobywając Premier Prix. W 1938 przystąpił do konkursu im. E. Ysaye w Brukseli, gdzie nie odniósł jednak powodzenia.
Rozpoczął karierę koncertową, zrazu w Niemczech i we Francji. W 1949 Magaloff przejął po zmarłym Dinu Lipattim klasę fortepianu w Konserwatorium w Genewie, gdzie wykładał do
1960. Zasiadał w jury Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. F. Chopina w 1965 i 1980; w proteście przeciw niedopuszczeniu Ivo Pogorelicia do IV etapu Magaloff wraz z
Marthą Argerich wycofał się z jury. W kolejnych latach prowadził klasy fortepianu i kursy mistrzowskie m.in. Paryżu, Sienie, Taorminie i Montreux, gdzie w latach 1965-1989 był
przewodniczącym jury konkursu im. Clary Haskil. Do jego uczniów należeli m.in. Jean-Marc Luisada, Maria Tipo, Sergio Calligaris i Michel Dalberto; udzielał lekcji Marcie
Argerich.
Szczególne miejsce zajmuje Magaloff w historii chopinistyki. Jako pierwszy pianista w Europie (po Aleksandrze Braiłowskim, który uczynił to w USA) wykonał w sali koncertowej
komplet dzieł Chopina. W 1954-58 dla Dekki jako pierwszy zarejestrował Chopinowskie ouvres completes na płytach (w latach 70-tych nagrał ponownie komplet dzieł kompozytora dla
Philipsa), zapewniając sobie tym samym miejsce w historii fonografii. W kompletach tych zawarł nawet utwory bardzo rzadko grywane przez innych pianistów, jak Sonata c-moll op. 4
czy Wariacje B-dur op. 12. [IDS62262]
|
|
dodatki:
|
W książkach znajdziemy opis życia i twórczości Chopina. Poznamy miejsca, ludzi, przedmioty i wydarzenia związane z jego osobą. Zapoznamy się z kalendarium ukazującym ówczesną
rzeczywistość.
|
|
spis utworów:
|
|
|
dystrybutor:
|
Agora
|
|
|
|